"Bir kitap okudum, hayatım değişti." veya "Bir film izledim, bambaşka biri oldum." demek isterdim. Ama maalesef ki iflah olmaz bir terazi burcuyum. Benim için değişim her dakika, her an. Bir filme veya kitaba bağlı değil. Nefes aldığım her an daha başka duygulara, daha başka hislere kapılıp kendimden sıyrılıyorum. İyi mi yoksa tamamen kötü mü bilmiyorum.
Bir gün birini çok sevip, öteki gün ondan nefret edişlerimi de buna bağlıyorum. Kaldı ki artık kimseyi nefret edecek kadar bile
sev(e)miyorum. Herkes soğuk, içten pazarlıklı çıkıyor. En yakınım dediğim insan artık bir bukalemun misali. Baktıkça midem bulanıyor. Yaptıkları, söyledikleri öyle bir batıyor ki. Kötü bir şey söylemediği halde içinden geldiğini düşünmediğim için ondan an be an uzaklaşıyorum.
Artık onu tanımıyorum.
Tanımak istemiyorum.
Yüzüne bakınca bile eski samimiyeti bulamadığım bir insanla ne konuşulur bilmediğim için tamamen sessiz kalıyorum. Söylediği her bir cümlede daha da gözümden düşüyor zaten. Tutamayacağımı bildiğim için bende oluruna bırakıyorum.
Eskiden böyle değildim. Ve eskiden olduğum insanı çok özlüyorum. Cesaretli, gözü kara, en önemlisi de kaybedecek hiçbir şeyi olmayan.
Gerçi şuanda eminim kaybedecek zerre bir şeyim yok. Olanın da Allah belasını versin zaten.
Sadece bunu dinleyip kendime gelmeye çalışıyorum:
Yorumlar
Yorum Gönder