İnsanlar sigarayı bırakınca mutlu olur, bense insanları.

Her şeyi bırakıp güneye yerleşsem diyorum. 

Gerçi yaş grubum itibariyle yönelimler daha çok Marmara'yı gösteriyor ama benim insansız hava sahasına, yalnızlığa ve sakinliğe ihtiyacım var. 

Bazen keşke diyorum Benjamin Button olarak doğsaydım. Yaşlı olarak doğup bebekken gökyüzüne bir ışık olarak süzülüp çekip giderdim yeryüzünden. Ne kadar zor olabilirdi ki?! En azından 21 yaşında insanlardan kaçmak için bu kadar uğraşmak zorunda kalmazdım.

Lisedeyken hep üniversite hakkında konuşurduk. Açıkçası o zaman da çok hayalim yoktu bu zamanlara dair. Tek istediğim evimde oturup sabah akşam dizi-film izlemek ve örgü örmekti. Böyle deyince arkadaşlarım bana hep gülerdi. Şimdi bakıyorum da tüm bu 2 yıl boyunca gerçekten sadece bunu yaptım ve bir dakika bile pişman olmadım. Arkadaşlarımsa kendini tamamen salıp deyim yerindeyse totoşu başı dağıttılar. Böyle bir şeyi de hiç yapmak istemedim. Galiba bana hitap etmediği için. Sadece huzur ve dinginlik istedim. 

Ve ulaştım. Ama bazen de aklıma gelmiyor da değil, acaba hakkımda neler diyorlardır diye. 30 saniye sonra da başka şeyler düşünmeye başlıyorum. 

Bu huyumu seviyorum. 

İnsanları dinlemeyi bıraktığım günden beri G E R Ç E K T E N mutluyum. Ve galiba umursamayı da bıraktım. İnsanlar sigarayı bırakınca mutlu olur, bense insanları. 

Şimdi geri kalan tek sorun kalan bir avuç arkadaşımın beni adeta bir Güzin Abla, bir psikolog veya en kötü ihtimalle Nihat Hatipoğlu'nun yandan yemişi sanıp aşk acılarına çözüm bulmamı istemeleri. Bu durumdan hoşlanmıyorum diyemem, onlara yardımcı olmayı seviyorum. Ama bazen kafam ya da zihnim o kadar dolu oluyor ki aynaya bakacak olsam kendimi tanıyamam. 

HOŞGELDİN YENİ MİSS PİGGY! 

21 GİBİ OLUP 16 GİBİ GÖZÜKMEK VE 55 YAŞINDA HİSSETMEK NASIL BİR DUYGU?

VE BU DA GÜZEL OKUYUCUMA BENDEN NACİZANE BİR TAVSİYE: EN ÇOK KENDİNİ SEV!