Aslında bu blogda siyasi içeriklere değinmek istemiyordum ama son olanlardan sonra sessiz kalmam imkansız hale geldi ne yazık ki.
Bir de üstüne üstlük havalimanında yaşadıklarımdan sonra sessiz kalmamaya karar verdim.
Bildiğiniz üzere dün gece 12'de uçacaktım. İzmir Adnan Menderes havalimanı çıkışlı İtalya turumuz vardı. Trenle akşam 9 gibi havalimanına vardık. 22.30-23.00 gibi biletlerimizi alıp bagajlarımızı teslim ettik, pasaport kontrolümüzü yaptırdık.
El bagajlarını kontrolden geçirdik. Freeshop'un önünde tur rehberimizi beklerken bende kendime Victoria Secret'tan parfüm bakıyorum. Derken telefonuma ardı ardına haberler gelmeye başladı. O gece 3 saat boyunca yaşadığım paniğin, korkunun tarifini size anlatamam. Her yerde polisler, dışarıda çevik kuvvet ekibi. Uçak biletlerini iptal ettiren insanlar, ailesini arayıp nasıl ve nerede olduklarını soranlar. Haberlere ulaşmaya çalışanlar.
Telefonuma bildirim olarak gelen haberlere göre İstanbul Boğaz Köprüsü askerler tarafından kapatılmış, helikopterle insanları taramışlar. Bu bir darbe girişimiymiş, televizyon kanalları ele geçirilmiş vs vs. Gecenin ilerleyen saatlerinde TBMM bombalanmış, genelkurmay başkanı rehin alınmış.
Hepimizin bildiği üzere ve internette dolaşan haberler de cabası. Askerimizin boğazını kesmişler, ölüsünü bile tekmelemişler.
Tüm bunlara yapacak yorumum yok.
Ülkemizin ne hale düştüğü de ayrı bir gerçek.
Daha dün şehit haberlerine "Şehitler ölmez, vatan bölünmez!" naralarını atan insanlar şimdi nasıl bu hale geliyor anlamıyorum.
Bu kadar mı duygusuzlaştık?
Bu kadar mı ruhsuz olduk?
Bu mu bizim vatana sahip çıkma bilincimiz?
Ata'mızın bize bıraktığı emanete, bu emaneti bu zamana kadar canı pahasına koruyan mehmetçiklerimize bu mu saygımız?
Halk olarak askerimize, onların canlarına hiç mi saygınız yok?
Gerçekten öyle bir duruma düştük ki anlamıyorum, anlayamıyorum.
Allah'ım sonumuzu hayır eylesin.
Bir de üstüne üstlük havalimanında yaşadıklarımdan sonra sessiz kalmamaya karar verdim.
Bildiğiniz üzere dün gece 12'de uçacaktım. İzmir Adnan Menderes havalimanı çıkışlı İtalya turumuz vardı. Trenle akşam 9 gibi havalimanına vardık. 22.30-23.00 gibi biletlerimizi alıp bagajlarımızı teslim ettik, pasaport kontrolümüzü yaptırdık.
El bagajlarını kontrolden geçirdik. Freeshop'un önünde tur rehberimizi beklerken bende kendime Victoria Secret'tan parfüm bakıyorum. Derken telefonuma ardı ardına haberler gelmeye başladı. O gece 3 saat boyunca yaşadığım paniğin, korkunun tarifini size anlatamam. Her yerde polisler, dışarıda çevik kuvvet ekibi. Uçak biletlerini iptal ettiren insanlar, ailesini arayıp nasıl ve nerede olduklarını soranlar. Haberlere ulaşmaya çalışanlar.
Telefonuma bildirim olarak gelen haberlere göre İstanbul Boğaz Köprüsü askerler tarafından kapatılmış, helikopterle insanları taramışlar. Bu bir darbe girişimiymiş, televizyon kanalları ele geçirilmiş vs vs. Gecenin ilerleyen saatlerinde TBMM bombalanmış, genelkurmay başkanı rehin alınmış.
Hepimizin bildiği üzere ve internette dolaşan haberler de cabası. Askerimizin boğazını kesmişler, ölüsünü bile tekmelemişler.
Tüm bunlara yapacak yorumum yok.
Ülkemizin ne hale düştüğü de ayrı bir gerçek.
Daha dün şehit haberlerine "Şehitler ölmez, vatan bölünmez!" naralarını atan insanlar şimdi nasıl bu hale geliyor anlamıyorum.
Bu kadar mı duygusuzlaştık?
Bu kadar mı ruhsuz olduk?
Bu mu bizim vatana sahip çıkma bilincimiz?
Ata'mızın bize bıraktığı emanete, bu emaneti bu zamana kadar canı pahasına koruyan mehmetçiklerimize bu mu saygımız?
Halk olarak askerimize, onların canlarına hiç mi saygınız yok?
Gerçekten öyle bir duruma düştük ki anlamıyorum, anlayamıyorum.
Allah'ım sonumuzu hayır eylesin.
Yorumlar
Yorum Gönder